centered hending

                                

                       شاید دیگر زندگی برایت معنایی ندارد و مثل گذشته ها 

                                  زندگیت شیرین نیست.
                   مثل آن روزهایی که ساعت ها به تماشای ابرها

                  می نشستی و به دنبال شکل های متفاوت بودی،

                         یا به جستجوی سیاره ها و سفینه ها

                         در شب به آسمان  خیره می شدی و

                   یا ساعت ها نظاره گر پرنده ها و حیوانات بودی

                          بی آنکه خستگی بر تو غلبه کند.
                  شاید در آن دوران کمتر بی حوصله می شدیم و

                           لذت بیشتری از زندگی می بردیم.
        هرچه بزرگتر می شویم نسبت به اطرافمان بی توجه تر می شویم و

               کمتر چیزی پیدا می شود تا توجه مان را به خود جلب کند.
                              ولی برای بازیافتن شور زندگی،

                لازم نیست کودک باشیم و به دوران کودکی بازگردیم،

               به آنچه نیاز داریم زنده نگه داشتن آن در وجودمان است;

         همان احساسی که ساعت ها لبخند را بر لبانمان جاری می ساخت

                           و  به  زندگیمان  هیجان  می بخشید.
                           این احساس، در وجود همه ما هست،

                      اما شاید لایه ای از حزن آن را فرا گرفته است!